تو نيستي كه ببيني        چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاريست            چگونه عكس تو در برق شيشه ها پيداست           چگونه جاي تو در جان زندگي سبز است         هنوز پنجره باز است        تو از بلندي ايوان به باغ مينگري         درختها و چمنها و شمعداني ها          به آن ترنم شيرين به آن تبسم مهر        به آن نگاه پر از آفتاب مينگرند          تمام گنجشكان      كه در نبودن تو           مرا به باد ملامت گرفته اند         ترا به نام صدا ميكنند!          هنوز نقش تو را از فراز گنبد كاج         كنار باغچه زير درختها لب حوض          درون آينه ي پاك آب مينگرند           تو نيستي كه ببيني چگونه پيچيده ست          طنين شعر نگاه تو در ترانه ي من           تو نيستي كه ببيني چگونه ميگردد          نسيم روح تو در باغ بي جوانه ي من...